Podróż romantyczna autobusem 159

Opis

Przystanek Biskupa Jana Prandoty – z rodu Odrowążów, który Od Białaczowa, Paryża, Modeny aż po Appalachy w Alabamie siedzi.

Fundatorzy kościołów, klasztorów i grodzisk. Ród arcypolski.

Iwo Odrowąż, św. Jacek Odrowąż, bł. Czesław i bł. Bronisława.

Nikt wtedy nie liczył na mszy wiernych. Sami się liczyli wzrokiem.

Cmentarz na żądanie. Raczej dla odwiedzających Umarłych. Lecz czasem można mieć wrażenie, Że na tym przystanku wsiadają z żywymi umarli.

Jadą milcząc do Cichego Kącika – Legioniści Beliny, Żołnierze, powstańcy, na długi spacer pod Kopiec

Piłsudskiego albo do miejsca wymarszu Z Oleandrów Pierwszej Kompanii Kadrowej. Druga ważna przesiadka – Nowy Kleparz. Aleja Słowackiego.

„Imię moje tak przeszło jak błyskawica

I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia.”

Nic z literatury – stragany z kwiatami, mięsem, owocami.

Prawdziwy chleb wiejski, na zakwasie, ryby,

Chińskie lornetki, zegarki, bielizna, wyroby z wikliny.

Wszystko wymieszane jak papka w mózgach,

Tych co wyciągają rękę po bezpłatną karmę „Metro”

Dla ubogich duchem i pamięcią – na rogu pod latarnią.

Fragment wiersza Podróży romantyczna autobusem 159