Na wysokiej Połoninie Tom 1 do 4 - Stanisław Vincenz - książka wyd. 1981

Opis

Zestaw obejmuje:- "Listy z nieba"- 573s z 1982r- "Prawda Starowieku"- 575s z 1980- " Barwinkowy Wianek"-564s. z 1983r -  "Zwada" 604s. z 1981rStanisław Vincenz (ur. 30 listopada 1888 w Słobodzie Rungurskiej[1], zm. 28 stycznia 1971 w Lozannie) – polski prozaik i eseista, miłośnik i znawca Huculszczyzny i Pokucia, a także myśli i sztuki starożytnej Grecji.

Był praprawnukiem Sebastiana i Franciszki Vincenzów, prawnukiem Józefa Karola, bibliotekarza Uniwersytetu Lwowskiego, i Katarzyny z Mrozowskich Vincenzów, poślubionej we Lwowie w 1794 r. Ojcem pisarza był urodzony w 1854 Felix Euzebiusz Vincenz, jeden z pionierów przemysłu naftowego w Galicji, bliski współpracownik działacza społeczno-gospodarczego Stanisława Szczepanowskiego, zaś matką - Zuzanna Zofia z domu Przybyłowska, pochodząca ze starej szlacheckiej rodziny, do której należała Krzyworównia na Pokuciu, w ówczesnej wschodniej Galicji. Stanisław spędził tam większość swego dzieciństwa. Już wówczas uczył się od Hucułów języka rusińskiego w miejscowej gwarze, poznawał obyczaje i kulturę tej społeczności, był wychowywany przez huculską nianię Pałahnę Slipenczuk-Rybenczuk (którą wspominał z wdzięcznością do końca życia).