Dermatoglyphics in Medical Disorders - Blanka Schaumann, Milton Alter - książka wyd. 1976

Opis

Skóra na opuszkach palców oraz powierzchni dłoniowej i podeszwowej człowieka nie jest gładka. Jest rowkowany przez ciekawe grzbiety, które tworzą różne konfiguracje. Te konfiguracje grzbietów przyciągały uwagę laików od tysiącleci. Od ponad trzech stuleci budzą również poważne zainteresowanie naukowców. Anatomik Bidloo przedstawił opis szczegółów kalenicy w XVII wieku. Od tego czasu antropologowie, biologowie i genetycy dodali dodatkowe informacje. Przez ostatnie stulecie fakt, że konfiguracje grzbietów każdej osoby są wyjątkowe, był wykorzystywany jako środek identyfikacji osobistej, zwłaszcza przez funkcjonariuszy organów ścigania. Powszechne zainteresowanie lekarzy grzbietami naskórka rozwinęło się dopiero w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, kiedy stało się jasne, że wielu pacjentów z aberracjami chromosomowymi miało niezwykłe formacje prążków. Dlatego badanie fałd skórnych obiecało dostarczyć prostego i niedrogiego środka do określenia, czy dany pacjent ma określony defekt chromosomalny. Jednak obietnica została spełniona tylko częściowo ze względu na nieodłączną zmienność konfiguracji grzbietów skóry. Można było wyciągać wnioski o prawidłowości wyrostka zębodołowego w grupach pacjentów, ale nie zawsze u danej osoby. Pacjenci i klinicyści byli nieco rozczarowani kliniczną wartością badania wypukłości. niedrogie sposoby na ustalenie, czy dany pacjent ma określony defekt chromosomalny. Jednak obietnica została spełniona tylko częściowo ze względu na nieodłączną zmienność konfiguracji grzbietów skóry. Można było wyciągać wnioski o prawidłowości wyrostka zębodołowego w grupach pacjentów, ale nie zawsze u danej osoby. Pacjenci i klinicyści byli nieco rozczarowani kliniczną wartością badania wypukłości. niedrogie sposoby na ustalenie, czy dany pacjent ma określony defekt chromosomalny. Jednak obietnica została spełniona tylko częściowo ze względu na nieodłączną zmienność konfiguracji grzbietów skóry. Można było wyciągać wnioski o prawidłowości wyrostka zębodołowego w grupach pacjentów, ale nie zawsze u danej osoby. Pacjenci i klinicyści byli nieco rozczarowani kliniczną wartością badania wypukłości.