Traktat o Władzy - Bertrand de Jouvenel

Opis

Traktat o Władzy Władza państwa systematycznie rosła. Jednocześnie rosło okrucieństwo rasy ludzkiej. Bertrand de Jouvenel poświęcił temu zbiegowi okoliczności całą książkę — i doszedł do wniosku, że zbiegiem okoliczności nie jest. Dzieje władzy politycznej To praca jednego z najwybitniejszych umysłów europejskich, francuskiego politologa i ekonomisty, autora „Redystrybucji”. Na jej kartach spisano dzieje władzy politycznej — od jej powstania, poprzez monarchię i feudalizmy, aż po kapitalizm i faszyzm sprzed i z czasów II wojny światowej. To perspektywa, która zmienia sposób patrzenia na współczesne spory. Jouvenel nie porównuje ustrojów według deklarowanych wartości, tylko śledzi jedną wielkość: ile władzy skupia ośrodek decyzyjny i co z niej robi. Bomba atomowa jako przykład Najbardziej znany fragment tej książki dotyczy sprawy, której autor jeszcze nie mógł znać, pisząc ją przed wydarzeniami w Hiroszimie — a którą redaktorzy wydania wykorzystali jako ilustrację jego tezy: „Bomby atomowej nie stworzyła działająca niezależnie grupa naukowców, lecz pracownicy rządu Stanów Zjednoczonych, spośród których najważniejsi byli naukowcami. Lecz decyzja o tym, żeby opracować bombę, wyszła od prezydenta Roosevelta, a decyzja o jej użyciu od prezydenta Trumana”. Sens tego argumentu jest precyzyjny i warto go nie przeoczyć. Nie chodzi o przypisywanie złej wiary urzędnikom państwowym, lecz o zwrócenie uwagi, że tylko państwo ma wystarczającą władzę, by dokonać zniszczeń na taką skalę — a państwo to zawsze politycy, niezależnie od tego, czy urzędują w Białym Domu, czy na Kremlu. Dlaczego filozofowie na tronie niczego nie rozwiązują Z tego wynika teza, która uderza w najstarszą fantazję myśli politycznej. Marzenie, że państwem mogą zarządzać filozofowie czy naukowcy, jest niebezpieczne i złudne. Argument Jouvenela jest prosty i trudny do odrzucenia: gdyby filozofowie stali się królami, a naukowcy komisarzami, przekształciliby się w polityków. Władza dana państwu jest bowiem władzą przyznaną konkretnym ludziom — poddanym wszystkim ograniczeniom i pokusom właściwym ich niebezpiecznemu rzemiosłu. Praktyczna konsekwencja tego rozumowania jest daleko idąca. Skoro problemem jest sama wielkość władzy, a nie charakter tego, kto ją sprawuje, to wymiana ludzi na lepszych niczego nie załatwia. Co daje ta lektura Historyczną perspektywę – od powstania władzy po XX wiek, w jednym ciągu przyczynowym Narzędzie do oceny ustrojów – według skali skupionej władzy, nie deklarowanych ideałów Odporność na argument dobrego przywódcy – bo autor pokazuje, dlaczego on nie wystarcza Kontekst dla współczesnych sporów – większość z nich to powtórzenie dawniejszych Dla kogo jest ta książka? Dla zainteresowanych filozofią polityki – to jedna z klasycznych pozycji tej dziedziny Dla historyków i pasjonatów historii – książka prowadzi przez kolejne epoki ustrojowe Dla czytelników myśli wolnościowej – to fundamentalna analiza natury państwa Dla śledzących debatę o roli państwa – z argumentacją sięgającą znacznie głębiej niż bieżąca publicystyka Dla czytelników „Redystrybucji” – to wcześniejsze i szersze dzieło tego samego autora Na koniec Większość dyskusji o państwie sprowadza się do pytania, kto powinien rządzić. Jouvenel proponuje pytanie wcześniejsze i ważniejsze: ile władzy w ogóle powinien mieć ten, kto rządzi — bez względu na to, kim jest. Czy naprawdę wystarczy oddać władzę właściwym ludziom? Najczęściej zadawane pytania O czym jest „Traktat o władzy”? To spisane dzieje władzy politycznej: od jej powstania, poprzez monarchię i feudalizmy, aż po kapitalizm i faszyzm sprzed i z czasów II wojny światowej. Autor zwraca uwagę na to, że władza państwa systematycznie rosła równolegle ze wzrostem okrucieństwa. Kim jest Bertrand de Jouvenel? To francuski politolog i ekonomista, jeden z najwybitniejszych umysłów europejskich, autor między innymi wydanej wcześniej po polsku „Redystrybucji”. Jaki jest główny argument tej książki? Że tylko państwo dysponuje władzą wystarczającą do dokonania zniszczeń na wielką skalę, a państwo to zawsze politycy, niezależnie od tego, czy urzędują w Białym Domu, czy na Kremlu. Autor ilustruje to przykładem decyzji o opracowaniu i użyciu bomby atomowej. Dlaczego autor odrzuca rządy filozofów i naukowców? Ponieważ gdyby filozofowie stali się królami, a naukowcy komisarzami, przekształciliby się w polityków. Władza dana państwu jest władzą przyznaną konkretnym ludziom, poddanym wszystkim ograniczeniom i pokusom właściwym ich rzemiosłu. Dla kogo jest ta książka? Dla osób zainteresowanych filozofią polityki, historią ustrojów oraz myślą wolnościową, a także dla wszystkich śledzących debatę o roli i granicach władzy państwowej. { "@context": "https://schema.org", "@type": "FAQPage", "mainEntity": [ { "@type": "Question", "name": "O czym jest „Traktat o władzy”?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "To spisane dzieje władzy politycznej: od jej powstania, poprzez monarchię i feudalizmy, aż po kapitalizm i faszyzm sprze