Teologia pastoralna ogólna Część I - Franciszek Blachnicki - książka wyd. 1970

Opis

Teologia pastoralna – dyscyplina teologii praktycznej, której przedmiotem jest relacja pomiędzy człowiekiem wierzącym a światem współczesnym i Kościołem. W Kościele katolickim do rozwoju współczesnej teologii pastoralnej przyczynił się Hans Urs von Balthasar W latach 2005-2011 drukiem ukazały sie najpierw pisma katechetyczne Księdza Franciszka Blachnickiego. Obecnie zamierzeniem wydawniczym jest wydanie dwóch tomów pism z zakresu teologii pastoralnej ogólnej. Tom pierwszy zawiera wydany w 1970 r., na małej poligrafii, skrypt dla studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego „Teologia pastoralna ogólna”. Cz. 1: „Wstęp do teologii pastoralnej. Teologiczne zasady duszpasterstwa”. Tom drugi – jego pracę habilitacyjną, która ukazała się również nakładem małej poligrafii jako skrypt dla studentów KUL, „Teologia pastoralna ogólna. Cz. 2: „Eklezjologiczna dedukcja teologii pastoralnej” (Lublin 1971). Część pierwsza teologii pastoralnej jest przygotowaną przez Autora dla celów dydaktycznych wersją własnej pracy doktorskiej „Pośrednictwo zbawcze Kościoła w ujęciu Franciszka Ksawerego Arnolda. Problem zasady formalnej teologii pastoralnej” (Lublin 1965). Nadto skrypt jest bogatszy od doktoratu o część B, która stanowi zarys nowej teologicznej zasady duszpasterstwa i teologii pastoralnej skoncentrowanej wokół pojęcia wspólnoty/koinōnia/communio. Tę nową zasadę przedstawił Sługa Boży w pracy habilitacyjnej, proponując kolejne eklezjologiczne ujęcie życia Kościoła i teologii pastoralnej jako teologii tego życia. Podobnie jak w opracowaniach wcześniejszych, starano się oddać wiernie treść wykładu, ingerując tylko tam, gdzie wymagały tego względy adiustacji, merytorycznej poprawności tekstu lub poprawności zapisu terminów czy nazwisk, które zostały błędnie przytoczone.