ADAMIAK, ELZBIETA - ZLOTA KOLEKCJA

Opis

Piosenki Elżbiety Adamiak – to głos z Atlantydy, z krainy legendy, krainy tyleż łaskawej, co zupełnie nierealnej. Wszyscy wierzą w panującą tam szczęśliwość, ale nikt nie wie, czy w ogóle istniała. Ta kraina marzeń i mit wiecznej pomyślności zdaje się być najważniejszym impulsem jej artystycznej egzystencji. To wieczna podróż. Z nocy w jasność dnia, lub w drugą stronę, z granicy dnia w ciemność nocy. Mary senne potrafią zamienić w drobne radości, a codziennej szarości dodać skrzydeł. Ktoś kiedyś – zresztą nie ważne, kto i kiedy – dosłuchał się w jej repertuarze ponadczasowości, nieczułej na mody i style, na bezmyślne przytupywanie i tanią popularność. Jej piosenki zamiast „wyrazów” mają tekst, mądry, poetycko wesoły albo filozoficznie smutny, wymagający podobnej wrażliwości w jego odbiorze. Owa wrażliwość to jednak nieczęsta zaleta ludzi obcujących z piosenkami w ogóle, a z jej w szczególności. Wymagają, bowiem ciszy, skupienia, kameralności, a po wysłuchaniu, refleksji, zadumy Tak, tak. Zadumy. Może być nawet jesienna. Spis utworów: 1. Jesienna zaduma 2. Sobie razem 3. Nie ma na co czekać 4. Trwaj chwilo trwaj 5. Do Wenecji stąd dalej co dzień 6. Sen z różowym tłem 7. Najlepsze lata - Atlantyda 8. Szczerze smutna łza 9. Posiedzimy sobie razem w kuchni 10. Prośba o nadzieję 11. Z tobą by konie kraść 12. Wywar z przypraw 13. No i cóż, chyba wiosna 14. Córka i syn 15. Żyłam tylko snem 16. Bez słów - Chodzą ulicami ludzie 17. Uzbierało się już 18. Zanosi się na noc 19. Kołysanka dla Mateusza 20. Pieśń łagodnych