Między res nullius a fructus fundi. Dzikie zwierzęta w rozważaniach rzymskich jurystów

Opis

Monografia stanowi pierwsze systematyczne opracowanie prawnych aspektów polowania i połowu w starożytnym Rzymie, w szczególności skupiając się na relacji między wolnością polowania i połowu a bezwzględnym charakterem prawa własności. Wzrost zainteresowania polowaniami oraz ekonomicznego znaczenia venatio, aucupium i piscatio u schyłku republiki spowodował, iż wywodząca się z ius gentium wolność polowania przejawiająca się w możliwości zawłaszczania dziko żyjących zwierząt, ptaków i ryb niezależnie od miejsca ich schwytania, stała się anachroniczną i nieprzystającą do rzeczywistości. W obliczu tej konfrontacji, rzymscy iuris prudentes starają się wypracować rozwiązania, które pozwoliłyby na złagodzenie konfliktu między dwoma wartościami chronionymi przez prawo: wolnością polowania a prawem własności. Monografia odchodzi od dotychczas popularnego w literaturze romanistycznej nurtu badań postulującego poszukiwanie uniwersalnych środków ochrony, które miałby mieć do dyspozycji właściciel p