Cmentarz Bernardyński w Wilnie - Witold Banach - książka wyd. 2010

Opis

Cmentarz Bernardyński na Zarzeczu (lit. Bernardinų kapinės) Pierwszy Cmentarz Bernardyński znajdował się przy świątyni OO Bernardynów, między kościołami świętych Franciszka i Bernarda, św. Anny oraz św. Michała. W związku z wytyczaniem ulicy Świętej Anny, na podstawie decyzji magistratu wileńskiego z 25 lutego 1810 r., na wniosek Katolickiej Kongregacji Niemieckiej św. Marcina przy kościele św. Anny, cmentarz przeniesiono na Zarzecze i ulokowano w malowniczym miejscu, na stromej skarpie nad rzeką Wilejką. Plan nowego Cmentarza Bernardyńskiego przypisywany jest Józefowi Poussier (zm. 1821). Na teren nekropolii prowadzi brama wybudowana około 1820 r., połączona z dzwonnicą dla trzech dzwonów. W centrum cmentarza wzniesiona została niewielka, klasycystyczna kaplica erekcyjna z figurą Ukrzyżowanego Chrystusa. Główną budowlą, położoną na terenie najstarszej, zachodniej części nekropolii, jest dwukondygnacyjna kaplica przedpogrzebowa wybudowana przez Karola Gregotowicza w latach 1825-1827, zapewne według projektu Józefa Poussiera, w pobliżu – dziś już pozostałości – dwóch trójkondygnacyjnych kolumbariów..