Wymowa polska - Bożena Wierzchowska - książka wyd. 1965

Opis

Wymowa polska w 1950 roku, podobnie jak w innych okresach XX wieku, była mocno związana z różnorodnością dialektów oraz standardem języka, który kształtował się przez wieki. W latach 50. XX wieku w Polsce, w kontekście wymowy, dominował wpływ tzw. „języka ogólnopolskiego”, który był promowany przez władze i instytucje kultury, w tym radio i telewizję. W tym okresie pojawiło się także znaczenie standaryzacji wymowy, która była związana z tzw. „literacką wymową” języka, czyli wersją wymowy uznawaną za poprawną w kontekście ogólnopolskim. Wymowa ta była wówczas wzorowana na wymowie warszawskiej, którą zaczęto traktować jako normę. Było to związane z centralizowaniem życia kulturalnego w stolicy Polski. Zauważalna była także obecność różnorodnych dialektów regionalnych, takich jak gwara śląska, małopolska czy wielkopolska, ale w latach 50. dążono do ich ograniczenia na rzecz jednolitego standardu.