Grobowa cisza, żałobny zgiełk

Opis

"Grobowa cisza, żałoby zgiełk" to powieść szkatułkowa, która zachwyca tym bardziej, im głębiej zaglądamy do misternej szkatuły, w której autorka układa swoje przerażająco piękne opowieści. Wystarczy tylko uchylić wieczko. W trzynastu opowieściach Yoko Ogawa prowadzi czytelnika przez mroczne opowieści o życiu, które mogło się przytrafić każdemu.

Mistrzowsko snute, ciepłe, kameralne opowieści o rodzinie, jak i przejmujące grozą opowiadania o tęsknocie, zazdrości i śmierci. Właśnie takie opowiadania znajdują się w książce "Grobowa cisza, żałobny zgiełk". Powiązane ze sobą opowieści wciągają czytelnika w spiralę świata, z którego trudno uciec. Historia, która zaczyna się niewinnie - od słonecznego dnia i tortu z truskawkami, stamtąd zabierze nas do pracowni kaletnika, szyjącego torbę na ludzkie serce, do ogródka pełnego marchewek w kształcie ludzkich dłoni, do muzeum tortur.

Nie ma jak streścić fabuły tej książki. To literatura piękna, która ociera się o horror – ale nie horror, w którym zombie z siekierą goni za świeżym mózgiem. Nie, to horror i groza, które docierają gdzieś głębiej do pokładów naszych nieuświadomionych sobie lęków, powodując przechodzenie ciarek przez skórę i zostając gdzieś w tle myśli jeszcze na długo po przeczytaniu książki.

Yoko Ogawa tą książką zaskakuje polskiego czytelnika, którego ujęła liryzmem wcześniej przetłumaczonych na nasz język powieści. Ta książka naznaczona jest smutkiem, niepokojem i groteską – to opowieść, układająca się w całość przeznaczoną do powolnego smakowania i rozkoszowania się jej konstrukcją i treścią. Nienadużywająca słów autorka po raz kolejny zaskakuje, wprawiając czytelnika w pewne wewnętrzne rozedrganie jednocześnie sprawiając, że rozkoszuje się i delektuje każdym zdaniem, perfekcyjnie skonstruowanym i przynoszącym właśnie to, co chce przekazać autorka.

To nie jest lektura na przerwę w pracy – to lektura do smakowania i zachwycania: treścią, konstrukcją i językiem."Grobowa cisza, żałobny zgiełk" ukazała się w Polsce w tłumaczeniu Anny Karpiuk nakładem wydawnictwa Tajfuny.

Yoko Ogawa (urodzona w 1962 roku) to japońska pisarka, eseistka oraz twórczyni powieści non-fiction. Swoją pierwszą książkę opublikowała w 1988 roku, od tego czasu wydała ponad czterdzieści różnych dzieł literackich, wiele z nich zostało przetłumaczonych na inne języki. W swoich pracach skupia się na przemianach odczuć zmysłowych powstających między ludźmi. Wielokrotnie nagradzana.