Przestrzeń i literatura z dziejów form artystycznych - Michał Głowiński - książka wyd. 1978

Opis

„Przestrzeń i literatura” pod redakcją Michała Głowińskiego i Aleksandry Okopień-Sławińskiej to zbiór studiów literaturoznawczych, opublikowany w ramach serii „Z dziejów form artystycznych w literaturze polskiej” przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich w 1978 roku. Książka podejmuje interdyscyplinarne zagadnienie przestrzeni jako kategorii estetycznej, semantycznej i strukturalnej w dziele literackim, ukazując jej funkcje w różnych epokach, gatunkach i stylach. Autorzy analizują przestrzeń przedstawioną, symboliczną, sceniczną i narracyjną, odwołując się do teorii semiotyki, poetyki i filozofii kultury. Publikacja zawiera teksty poświęcone min. przestrzeni w dramacie romantycznym, w poezji Przybosia, w prozie Gajcego czy w twórczości Elizy Orzeszkowej, ukazując, jak przestrzeń kształtuje świat przedstawiony, relacje między postaciami oraz odbiór utworu przez czytelnika. Książka łączy refleksję teoretyczną z analizą konkretnych dzieł, tworząc spójną panoramę literackich form przestrzennych i ich ewolucji w polskiej tradycji artystycznej. Dzięki bogactwu interpretacji i wysokiemu poziomowi merytorycznemu, „Przestrzeń i literatura” pozostaje ważnym punktem odniesienia w badaniach nad strukturą dzieła literackiego i jego związkami z kulturą wizualną oraz filozofią przestrzeni