Dzieje Szczecina Tom I do IV - książka historyczna wyd. 1998

Opis

Władysław Filipowiak (ur. 29 kwietnia 1926 w Kaczycach, zm. 31 marca 2014 w Szczecinie) − polski historyk i archeolog. W 1950 roku ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Szczecinie, następnie w 1953 archeologię na UAM. Doktoryzował się w 1967 roku, habilitował dziesięć lat później. Od 1989 roku profesor. Od 1951 roku pracował w muzealnictwie. W 1955 roku objął stanowisko dyrektora Muzeum Narodowego w Szczecinie, które sprawował aż do roku 2000, znacząco przyczyniając się do rozbudowy placówki. Założył rocznik Materiały Zachodniopomorskie, którego był redaktorem. Od 1952 roku z ramienia Instytutu Archeologii i Etnologii PAN kierował wykopaliskami w Wolinie. Zainicjował prowadzone przez Muzeum Narodowe w Szczecinie od 1962 roku badania etnologiczne w Afryce Zachodniej. W 1973 roku został wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie (obecnie Uniwersytet Szczeciński). Prowadził także gościnne wykłady w Bratysławie, Oslo, Lund, Sztokholmie, Kopenhadze, Amsterdamie, Berlinie, Kilonii i Reykjaviku. W 1981 roku jako ekspert UNESCO przebywał w Mongolii. Był członkiem-założycielem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego, członkiem Komisji Narodowej ICOM, Komisji Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN oraz Komisji Nauk Orientalistycznych PAN. Był także członkiem-przedstawicielem w Union International des Sciences prehistoriques et protohistoriques w Gandawie, był również wieloletnim członkiem Internationale Institute of Conservation Historic and Artistic Works w Londynie. W 2013 roku został uhonorowany Honorowym Obywatelstwem Gminy Wolin. Zmarł 31 marca 2014 roku. Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 54). Władysław Filipowiak jest autorem ponad 200 publikacji (w tym ponad 50 zagranicznych) z zakresu archeologii wczesnośredniowiecznej oraz muzealnictwa dot. obszaru Pomorza Zachodniego, Strefy Bałtyku i Afryki Zachodniej. Gdy w latach 70-tych XX, wieku na budynku Klubu 13 Muz umieszczono dziewięć rzeźb przedstawiających głowy znanych ówczesnych szczecinian, wykonanych przez Sławomira Lewińskiego (zastąpiły one wcześniej umieszczone tam rzeźby, zniszczone w czasie wojny), na pierzei od strony ul. Staromłyńskiej umieszczono wizerunek Władysława Filipowiaka, lokalizując go w taki sposób, aby profesor widział swą podobiznę z okna gabinetu dyrektora Muzeum Narodowego.

Tom I: Pradzieje Szczecina, 633s., 1983r.,Władysław Filipowiak Tom II: Dzieje Szczecina wiek X- 1805r., 868s., 1985r.,Gerard Labuda Tom III: Dieje Szczecina 1806- 1945r., 996s., 1994r.,Bogdan WachowiakTom IV:  Dzieje Szczecina 1945- 1990r,. 830s., 1998r., Tadeusz Białecki i Zygmunt Silski