Jan Hempel. Idee i wartości - Jan Szmyd - książka wyd. 1975

Opis

Jan Hieronim Hempel, ps. Jan Bezdomny, Jan Boży, Jan Wolski, Jan Wiślak (ur. 3 maja 1877 w Prawdzie, zm. 2 września 1937 w Moskwie) – polski marksista, publicysta, tłumacz, filozof i działacz spółdzielczości, członek PPS-Lewicy, PPS i KPP.

Urodził się w dzierżawionej przez jego ojca Józefa - agronoma - wsi Prawda, stanowiącej część majoratu Gołowin. Jego dziad - Jan Hempel był wybitnym polskim geologiem, naczelnikiem górnictwa w Królestwie Polskim. Matka - Helena, była córką Hieronima Krzyżanowskiego, profesora prawa na Uniwersytecie Petersburskim. W 1890 rozpoczął naukę w gimnazjum w Warszawie, na skutek nagłego zubożenia rodziny w 1892 musiał porzucić gimnazjum - rozpoczął naukę w szkole rzemieślniczej, którą ukończył w 1895 jako ślusarz. Zerwał z rodziną i usamodzielnił się. Przez następne pięć lat pracował jako technik w przedsiębiorstwie melioracji rolnych, jednocześnie poświęcając wolny czas na samokształcenie w dziedzinie filozofii, historii, literatury i języków obcych. W 1901 porzucił pracę technika melioracyjnego, został księgowym w wapiennikach w Chęcinach, później korepetytorem.

W okresie wielkiego terroru 19 stycznia 1937 roku aresztowany przez NKWD. 2 września 1937 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci za zdradę ojczyzny i uczestnictwo w terrorystycznej organizacji kontrrewolucyjnej, tego samego dnia stracony. Skremowany na Cmentarzu Dońskim i tam pochowany anonimowo. Zrehabilitowany 25 kwietnia 1955 roku przez Kolegium Wojskowe SN ZSRR. Imię Jana Hempla nosi ulica w centrum Lublina. Brat Wandy Papiewskiej. ! Uwagi: Obwoluta zarysowana i wytarta. Brzegi stron lekko zakurzone i pożółkłe.