NARODOWE SIŁY ZBROJNE W POWSTANIU WARSZAWSKIM 1 VIII-2 X 1944 BOJEMSKI

Opis

NARODOWE SIŁY ZBROJNE W POWSTANIU WARSZAWSKIM 1 VIII-2 X 1944 BOJEMSKI W powstaniu, zainicjowanym przez AK, wzięli udział zwolennicy różnych opcji politycznych, wyznań, wieku i pochodzenia. Uczestniczyli w nim głównie ludzie młodzi, 65% powstańców miała mniej niż 25 lat. Ogółem w walkach powstańczych wzięło udział ponad 48 000 żołnierzy, z czego 18 000 zginęło. Poparcie dla tego zrywu niepodległościowego w stolicy i w kraju było ogromne, mimo strachu przed niemieckimi represjami. Powstańcy mogli liczyć na pomoc mieszkańców Warszawy, którzy w miarę możliwości dostarczali im żywność, opiekowali się rannymi, pomagali budować barykady i odgruzowywać ulice po niemieckich bombardowaniach. Oprócz oddziałów AK w walkach wzięły udział oddziały innych konspiracyjnych formacji wojskowych, które podporządkowały się dowództwu powstania. Żołnierze Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ), którzy mimo scalenia części NSZ z AK nie zostali powiadomieni o terminie jego wybuchu, dołączyli do walczących z niemieckim okupantem akowców. Między innymi dwa dni na Bródnie walczył 300−400 osobowy oddział AK obejmujący ochotników z NSZ. Zgrupowanie „Chrobry II” operujące na Śródmieściu przez cały okres powstania utrzymało zajęty rejon i nie oddało Niemcom ani piędzi ziemi. Największy zwarty oddział NSZ, Brygada Dyspozycyjno-Zmotoryzowana „Koło”, bronił Starego Miasta. Oddziały NSZ spoza Warszawy nie mogły dołączyć do walczących w stolicy, gdyż miasto zostało szczelnie otoczone kordonem niemieckich wojsk. Z tego powodu oddziały te operowały w okolicach Warszawy. W Puszczy Kampinoskiej prowadził działania przeciw Niemcom oddział „Bateria Kampinos” por. Stefana Celichowskiego ps. „Andrzej Skalski”. Pod koniec sierpnia oddział ten dołączył do Brygady Świętokrzyskiej NSZ.