Śliwa Stanley - karłowa

Opis

Drzewko

Śliwa Stanley szczepiona na karłowej podkładce Wangenheima tworzy drzewo o kompaktowym pokroju — wzrost silny w początkowych latach, potem słabnie, a korona staje się luźna, szeroko rozłożysta. Odmiana jest samopylna, choć plony zwiększają się przy obecności innych śliw z tej samej grupy kwitnienia. Co do odporności, Stanley cechuje się średnią odpornością na mróz, pąki kwiatowe mogą ucierpieć przy późnych przymrozkach. Odporność na choroby jest średnia — tolerancyjna wobec szarki i dziurkowatość liści, ale może być podatna na brunatną zgniliznę, moniliozę, owocówkę.

Owoce

Owoce są duże, ważą około 40–60 g (często 50–58 g), mają kształt owalno-jajowaty, zwężony przy szypułce. Skórka jest granatowo-fioletowa z intensywnym niebieskawym nalotem. Miąższ ma barwę żółtą do jasnożółtawą, soczysty, słodki, lekko aromatyczny — smak deserowy, choć nie bardzo intensywny. Po pełnym dojrzeniu miąższ łatwiej, choć niezbyt łatwo oddziela się od pestki. Owoce dojrzewają zazwyczaj we wrześniu (w drugiej połowie lub na początku września) i mogą pozostawać na drzewie przez kilka tygodni bez opadania, co pozwala na rozłożenie zbiorów w czasie.

'Stanely' odznacza się bardzo duża plennością drzew i należy do nielicznej grupy odmian, u których szarka nie pogarsza jakości owoców. Odmiana może więc być sadzona w rejonach zagrożonych tą chorobą. Owoce nadają się na susz, kompoty, mrożonki a także do bezpośredniej konsumpcji.