Ulica Próżna i Dzielnica Żydowska - Rafał Chwiszczuk - książka historyczna wyd. 2008

Opis

W początkach XVIIIw. była to polna droga, a od 1757r. stała się ulicą jurydyki Bielino. Prowadziła od rynku Bielina (obecny plac H. Dąbrowskiego) do ul. Zielnej. Nazwa ulicy pochodzi od braku zabudowy w 1770r. W 1857r. została poszerzona i przedłużona do placu Grzybowskiego. W 1880r. zaczęto tu wznosić kamienice czynszowe wg projektów F. Braumana. W 1904r. była miejscem zgromadzenia i manifestacji robotników żydowskich należących do Bundu. We wrześniu 1939r. spłonęła częściowo zabudowa ulicy. Ocalały tylko cztery kamienice. Zabudowę ulicy stanowią stare nieremontowane kamienice, budynki mieszkalne z lat sześćdziesiątych XXw. oraz pawilon mieszczący Instytut Austriacki.